Samochód Mercedes-Benz B250 ED, który do nas trafił, nie był już w stanie poruszać się o własnych siłach. Wcześniej samochód trafił do autoryzowanego dealera, gdzie wymontowano czujnik prędkości silnika i stwierdzono, że jest on pokryty płynem chłodzącym. Właściciel zdecydował się zlecić nam usunięcie usterki, ale sam nie był w stanie tego zrobić. Przeprowadzona przez nas diagnostyka wykazała błędy związane z uszkodzeniem izolacji. Aby ocenić pełny zakres uszkodzenia, silnik musi zostać zdemontowany.
Należy zauważyć, że z trzech marek samochodów, w których stosowany jest ten silnik, to Mercedes-Benz ma najtrudniejszą sytuację. O ile w Toyocie RAV4 silnik można wymienić na używany i samochód będzie jeździł, to w Tesli też można to zrobić, ale trudniej, poprzez zbindowanie oprogramowania, to tutaj można tylko zbindować nowy silnik, lub w skrajnych przypadkach płytkę sterującą, ale też nową, bo producent nie pozwala na przeflashowanie firmware. Dlatego niezwykle ważne jest, aby zarówno silnik, jak i płyta pozostały przynajmniej w stanie nadającym się do naprawy.
Demontaż silnika rozpoczynamy od zdjęcia pokrywy dławnicy. Wyniki są rozczarowujące: wszędzie widoczne są ślady płynu niezamarzającego i korozji. Na czujniku znajdują się namagnesowane metalowe wióry, a także dość duże kawałki jakiegoś twardego materiału. Ponieważ samochód trafił do nas w stanie niesprawnym, nie byliśmy w stanie podsłuchać odgłosów. Jednak nadal uważamy, że lepiej jest wymienić łożyska w skrzyni biegów na nowe. Prawdopodobnie one również są niesprawne.
Musimy go dalej demontować i zdjąć pokrywę silnika. Gdy tylko zaczęliśmy ją przesuwać, płyn niezamarzający zaczął ponownie płynąć. Wynika to z faktu, że konstrukcja nie zapewnia drenażu. Gdyby tak było, płyn nie gromadziłby się w silniku. Są dwie zalety tego rozwiązania:
- płyn niezamarzający nie uszkadza silnika i deski;
- wyciek sygnalizuje problem.
Zalecamy wykonanie otworu drenażowego.
Demontaż silnika wykazał ślady płynu niezamarzającego na wszystkich elementach wewnętrznych. Wirnik i stojan są pokryte rdzą. Rezystancja uzwojenia została zmierzona i jest bardzo niska, tylko 230 kΩ. W sprawnej części powinna ona wynosić co najmniej 5 megaomów, a w idealnym przypadku powinna dążyć do nieskończoności. Możliwe, że konieczne będzie przewinięcie stojana, ponieważ wiemy, jak to zrobić zgodnie z technologią fabryczną. Ale najpierw spróbujemy go umyć i wysuszyć.
Rozebraliśmy płytkę sterującą. Styki are w kiepskim stanie, w niektórych miejscach odpadły z powodu rdzy. Spróbujemy jednak przylutować nowe styki z części dawcy, aby uniknąć wymiany płytki - wizualnie jest nienaruszona, bez widocznych uszkodzeń. Wymienimy również wiązkę przewodów. Jest ona sprawna, ale mokra. Oznacza to, że w przyszłości możliwa jest korozja, która może doprowadzić do ponownego wyłączenia silnika.
Łożysko na wirniku jest niesprawne: jest duży luz, panewki są na kulkach, mimo że są ceramiczne. Rozpadło się, nie ma even separatora. Przypuszczalnie był hałas, i to duży. Istnieje podejrzenie, że łożysko zostało nadmiernie ściśnięte podczas montażu. Dlatego trzeba będzie je wyregulować w pokrywie zewnętrznej, dobierając grubość podkładek empirycznie. Wymienimy wszystkie łożyska, w tym te w przekładni, a na wale głównym zamontujemy łożyska ceramiczne.
Stojan został umieszczony na 7 dni w pojemniku z wodą destylowaną, po czym suszono go przez 7 dni, umieszczając w środku lampę o mocy 500W. Ostatecznie pomiar wykazał rezystancję 30 MΩ, nie idealną, ale wystarczającą do normalnej pracy. Postanowislimy zasymulować sytuację roboczą: schłodzić i ponownie podgrzać. Następnie rezystancja zaczęła dążyć do nieskończoności, więc stojan został w pełni zregenerowany, nie było potrzeby przewijania go i można go było zainstalować w samochodzie.
Silnik został zmontowany i zainstalowany w samochodzie. Wykonaliśmy jazdę próbną bez zainstalowania dolnej osłony silnika, aby sprawdzić, czy nie ma wycieku płynu niezamarzającego, ale nie było go. Zamontowaliśmy zabezpieczenie i oddaliśmy samochód właścicielowi.